stacks_image_4B70A338-FAF0-4A18-89D0-B7320B1EDD6E
Maandagmorgen 11 mei 2009, ten huize bij Hans. Druppelsgewijs kopen de eerste collega's toe. Het povere zonnetje zorgt direct voor een warme sfeer. De bagage wordt onderin de aanhangwagen geplaatst. Die aanhangwagen is best indrukwekkend. Er passen zonder enige moeite 10 fietsen op, en er kan voor 10 man probleemloos bagage mee.

Wie zijn de Vogezen gangers dit jaar? Gino, Geert, nog een Geert, Erwin, Yves, Richard, Stijn en mezelf (Hans). Morgen volgen nog Bruno, Thomas, Peter en Filip).

Intussen horen we de eerste grappen. Iedereen staat te popelen om naar La Bresse te vertrekken. Er scheiden ons nog 556 km. Omstreeks 9u00 start Gino de motor, en weg zijn we!!!

stacks_image_5C556CD1-09E1-4B1C-BC98-500A2AFF1C07
Het verkeer lijkt mee te vallen. Te Brussel gaat alles zelfs zeer vlot. Na het 4-armen kruispunt rijden we de autosnelweg richting Luxemburg. Deze is ook gekend als de "Autoroute du Soleil". Alleen valt er hier beetje zon te zien. Integendeel, de regen valt met emmers uit de lucht. Op de eerste pitsstop is het spurten naar binnen om niet doornat te worden. Een reden te meer om hier niet lang te blijven plakken. Ik biedt Gino intussen een tasje heerlijke (?) koffie aan, kwestie geconcentreerd verder te kunnen blijven rijden.

Te Luxemburg wacht de noodzakelijke halte om te tanken. Het is intussen middag en de honger laat zich voelen (en soms ook horen). De belegde broodjes komen van bij "Johan's Lunch". De vrouw van Yves is daar werkzaam, en we konden onze bestelling aan Yves doorgeven. Hij bracht de broodjes mee voor ons. Zo kon hij zijn vrouw nog
eens goed muilen een zoen geven.
stacks_image_A948FFCF-995D-4EBD-BDCB-8652153B6B0B
Na een half uurtje rijden we verder naar onze eindbestemming. Metz en Nancy volgen elkaar snel op, en binnen de kortste keren zien we de borden "Epinal" al aangeduid staan. De eerste heuvels worden stilletjes bergen. Al is dat voor Richard blijkbaar een teleurstelling van formaat. Ik gebruik even zijn woorden : "Bergen? Dat is hier even plat als bij ons!". De reactie van alle anderen is veelzeggend : "Oooooooh Richard, dat ga je je nog beklagen ;-) ".

Iets verder is de reis voor Richard bijna gedaan, als Gino opmerkt dat er een fiets is losgekomen van de aanhangwagen. Gelukkig hangen de fietsen nog eens aan elkaar vast als extra verankering. Eerlijk gezegd, het angstzweet brak me even uit. Maar eind goed, al goed.
stacks_image_2CBFCCF9-6586-4B66-AF51-6ED26A38F28A
Te Remiremont gaan we weg van de autosnelweg, en naderen we stukje bij beetje La Bresse. We merken de "Voie Verte" op, waar we iets later gaan op fietsen. Na bijna 7 uur brengt Gino ons veilig aan Hotel Les Chatelmines. De fietsen en de bagage worden gelost. We checken in, en een dik uur later staat iedereen klaar voor de eerste kilometers.

We houden de eerste rit traditioneel kalm. We dalen af naar Cornimont, en volgen daar de "Voie Verte" tot in Vagney. Eens daar (±18 km lichtjes dalen) wacht de eerste beklimming. En intussen is de zon van achter de wolken geschoven. De temperatuur wijst ±20° aan. Meer moet dat niet zijn.

De eerste klim is de Col de la Croix des Monats. Die is van in Vagney pakweg 8,8 km lang. De klim is op een stuk van 7,5% na, steeds in de buurt van 6,5%. Een deel vliegt naar boven, waar anderen het liever rustiger doen. Er komen nog andere bergen de volgende dagen.

Na 1u36 staan we weer aan het hotel. Uiteraard na een spelletje koersen tot aan het hotel. Dju, wat doet het goed hier weer te zijn!!! Na een verkwikkende douche mogen we de eerste keer aanschuiven aan tafel. Nadien wordt de eerste dag etappe beschreven. Iedereen knikt goedkeurend toe.
ALT Text

2009



Vogezen
Dag één
Dag twee!
Dag drie
Dag vier
Prive


© 2009 Hans Dobbelaere