Verslag deel één
Om 10u00 werd er afgesproken aan de "Mister Grill" te St-Andries Brugge. Een relatief gemakkelijke én overzichtelijke plaats om elkaar zeker niet mis te lopen.

Van de 10 oorspronkelijke Wissant deelnemers, blijven er 7 over om de alternatioeve Brugse Bossen tocht aan te vatten. De Wissant topcht werd letterlijk en figuurlijk afgeblazen. De Franse meteo gad constant waarschuwingen dat de wind zou pieken tot over de 80 Km/u. we beslisten gezamelijk om geen onnodige risico's te nemen, en in Brugge te blijven.

Niet getreurd, er is genoeg MTB plezier in onze wondermooie streek. We hebben het Tillegembos, Beisbroek, Tudor, diverse stukken off-road (lees = boerenwegeltjes). Kortom, genoeg om een volle dag te biken.

Om 10u00 werd er afgesproken aan de "Mister Grill" te St-Andries Brugge. Een relatief gemakkelijke én overzichtelijke plaats om elkaar zeker niet mis te lopen.


Van de 10 oorspronkelijke Wissant deelnemers, blijven er 7 over om de alternatioeve Brugse Bossen tocht aan te vatten. De Wissant topcht werd letterlijk en figuurlijk afgeblazen. De Franse meteo gad constant waarschuwingen dat de wind zou pieken tot over de 80 Km/u. we beslisten gezamelijk om geen onnodige risico's te nemen, en in Brugge te blijven.

Niet getreurd, er is genoeg MTB plezier in onze wondermooie streek. We hebben het Tillegembos, Beisbroek, Tudor, diverse stukken off-road (lees = boerenwegeltjes). Kortom, genoeg om een volle dag te biken.


blocks_image_1_1



De eerste stroken hebben niet echt een naam, maar zijn heel leuk om doen. Ter hoogte van het rondpunt te St-Willibrord, is een klein, doch veraderlijk lastig bosje. De ondergrond is zompig, het ligt er vol van afgevallen bladeren, en die maken de ondergrond zacht. Je banden worden al het ware in de grond gezogen.

Yves kent dit bosje als geen ander (neen, niet van "stoute" dingen ;-) ) Zijn ouders wonen er vlakbij, dus ....

Via de Hermitage en een wegeltje zonder naam, ging het naar het Tillegembos. Daar kan je naar hartenlust rijden. Gelukkig mag dit nog, want op vele plaatsen wordt het alsmaar moeilijker.

Na het Tillegembos is Loppem aan de beurt. Ook daar heb je allerhande kleine off-road stukken. Via de vijver (aan Zevenkerke) zijn we dan een mooi bos ingegaan. ik kende het nog niet. misschien was dit niet echt openbaar. Maar ..... we vertrouwen op collega's die het wel kennen. Of dit de juiste keuze is??????

Na Loppem volgt het onvermijdelijke Tudor en Beisbroek. Daar liggen echt "vettige" stroken. Sommigen vervloeken die delen van het bos, anderen zijn er gek op (ik ben bij de laatste categorie).

Eenmaal je Beisbroek verlaat, kom je op grondgebied Varsenare. We hadde toestemming van Burgemeester Devriendt om op zijn domein te komen rijden. Waarvoor "onzen hartelijken dank" :-)

Verslag deel twee
Te Varsenare hadden we een klein oponthoud door een lekke band. Hoe dit gebeurde vertel ik niet. De betrokkenen weten waarom ;-)


Aan Nieuwege brug kozen we richting Oosterniewweg. Na een klein off-road gedeelte, kom je aan een splitsing. Als je die rechts neemt, kom je in de Moerstraat. Dit baantje gaat over in een boerenwegel. En zodra de eerste druppels vallen, veranderd het in een ware modderpoel. De plaasen zijn soms zo groot, dat er doorrijden de enige mogelijkheid is. Zaaaaaalig is dat.


Intussen hadden we al een goede 35 Km op de teller staan, en wees de klok voorbij 12u30. Tijd om ergens wat te verorberen. Maar waar? In kleine dorpjes sluit alles. Naar Lissewege dan maar. Aangezien we niet direct off-road stukken voorhanden hadden, moesten we dat op de baan doen. De wind blies met ons mee, dus waren we in geen tijd in Lissewege.


blocks_image_1_1





blocks_image_3_1



Met één iets hadden we geen rekening gehouden. We waren vuil ..... heel vuil. Welke uitbater wenst zulke viespeuken in zijn zaak? Dus werd het uitkijken naar een terras. Gelukkig ws er een lokaal café waar ze hun terras wilden opmaken.

De pizza baguette en de cola smaakten. genoeg om weer een stukje te fietsen. Op naar het Boudewijnkanaal. ook daar zijn enekel schitterende, doch relatief zware off-road stroken. Eigenlijk zijn het stukken waar ruiters gaan wandelen. Dit zijn echte single-tracks. Maar er zijn ook tingel-tracks. Dit zijn off-road stukken waar niemand ooit rijdt. Wij wel, en dus maaiden onze blote benen de aanwezige netels (In het Brugs noemen we dat "tiengels", vandaar tingel-track. ;-)

Ter hoogte van de Herdersbrug volgden we richting Dudzele. Ook nu weer een soort overgangsrit. Na een 5-tal minuten rustig aan peddelen, komt een heel mooi stuk. Aan het Leopold en Schipdonk kanaal (de "Stienker en den Blienker" in de volksmond) ligt een fantastisch stuk single-track. Vooral het op en neer rijden is leuk. Af en toe zit er een venijnige bocht in, gevolgd door een al even geniepige "klim".

Verslag deel drie
Nu komen we langs de Damse vaart. Veel kan je hier niet off-road rijden. Of toch??? Ja hoor, ter hoogte van de molen kan je de berm op.

Deze strook is zeker 3 kilometer lang. En nu blaast de wind hard op kop. Ik neem het eerst de leiding, maar voor Erwin gaat het niet hard genoeg! Hij steekt me voorbij, en vervolgt zijn weg. Hij haalt daarbij constant 25 Km/u!!!!

En na deze strook, zijn we nog steeds niet aan het einde van onze rit.


blocks_image_1_1 blocks_image_2_1


Intussen wees de teller al dik 60 Km aan. Voor sommigen begon nu de zware dag door te wegen. Maar ..... ze gaven niet op.

STERK!!!!!



Langs de 2 kanalen ben je al vlug enkele kilometers zoet. De vele bulten en draaien vergen veel van een MTB'er. Ook de fiets krijgt hier veel te verduren. Gelukig worden we gespaard van pech.


Eenmaal de Siphon in zicht komt, is het tijd om rechts af te draaien. Ogenschijnlijk een gewwon baantje. Maar .... langs beide kanten liggen single-tracks. En die liggen er slecht bij. Ook nu weer rijden we waar normaal paarden vertoeven.


blocks_image_4_1 blocks_image_5_1

Volgende strook .... het fort van Beieren. Dit oude fort bevind zich te Koolkerke. Lekker veel draaien en keren brengt ons naar Koolkerke.

Stijn wist nog een strook, dus .... wij richting Brugge door de Brugse polders. Eenmaal dit voorbij geschoven was, kwam de Brugse ring in zicht.

Tijd om de rit af te sluiten.


blocks_image_7_1

Eenmaal terug thuis, had ik 78 kilometer op mijn Polar staan.

Als vervangrit voor Wissant was dit meer dan genoeg.

Weer een dag achter de rug waar iedereen van genoot.

De afwezigen hadden (weer eens) ongelijk.

Maar goed, volgende keer kunnen ze mee ;-)

2006



Ritten 2006


Vogezen
Vogezen Stripverhaal
Brugse Bossen tocht
Davitamon Classic


© 2009 Hans Dobbelaere