!!! De Ronde van Vlaanderen !!!
Yves, Erwin en mezelf hadden afgesproken om van bij Peter te vertrekken. Daar zat de sfeer er al goed in.
We hadden weer afgesproken om met een groepje de 140 Km te rijden. We zijn te Ninove gestart met maar liefst 21 man! Al dien ik er bij te zeggen dat er een 3-tal koos voor de 75 Km, en drie reden mee tot aan de Eikenberg. Vervolgens reden ze langs de baan Oudenaarde-Brakel naar de eindstreep toe.
We vertrokken te Ninove om 9u40. Het eerste uur reden we op een gezapig tempo richting Molenberg, die na ± 26 Km onder de billen geschoven werd. Tijdens die opwarming , kwamen we niemand minder dan "Peet" Peter van Petegem tegen.
De Molenberg hebben we voor de verandering eens goed kunnen oprijden. De vorige edities was het daar steeds file.
Vervolgens kwam de eerste "martelzone" ofwel kasseistrook ons tegemoet. De kasseien van Mater. Drie Km dokkeren over kinderkopjes. Vooral het laatste stuk is een hel. Een paar kilometers verder krijg je dan de 2de helling van de dag: de Wolvenberg. Een mooie helling op asfalt, met een "bult" van 19%. Die word gevolgd door een mooie afdaling op een goede kasseistrook. Daar haalde ik een piek van 67 Km/u.
Dan volgt er een strook van pakweg 15 à 20 Km waar je rustig kan rijden, hoewel dit langs een smal fietspad moet gebeuren.
En dan begint het serieuze werk! 15 hellingen in ± 80 Km. Te beginnen met de Oude Kwaremont. Maar dan komt de Paterberg. 350 meter kasseien, met een piek van 20%. We hebben gelukkig allemaal kunnen doorrijden, want er stonden er hier al heel veel te voet. Dit beloofde niet veel goeds voor de Koppenberg. En onze vrees kwam uit. Je kon tot halverwege rijden, en dan stond je te voet. Ik heb mezelf opnieuw gelanceerd voorbij het steilste stuk, en dat lukte. Boven heb ik eventjes gerecupereerd, en intussen genoten van het warme lentezonnetje.
Na de Koppenberg, volgt weer een hele zware kasseistrook, namelijk de Steenbeekdries. Eerst mag je op volle snelheid die kinderkopjes afdenderen, en vervolgens mag je die klim nog
De volgende is de Taaienberg. Vooral de eerste meters zijn zwaar, maar eenmaal daar voorbij is het "licht" glooiend. Dan maar op weg naar de Eikenberg/Kapelleberg. Weer een kassei-beklimming, maar maximaal 11%
Vervolgens krijg je dan de Boigneberg aangeboden. Die is lang, maar het moeilijke zit hier vooral in het eerste deel. Dan moesten we een stuk langs de grote baan naar Brakel rijden, en dat blijkt altijd gevaarlijk te zijn.
Dan komen we aan heel mooie, maar lastige kasseistrook, namelijk die van de Haaghoek. Eerst vlam je naar beneden, om vervolgens weer naar boven te mogen. Op kasseien niet altijd evident. Dit herhaalt zich dan nog een keer. Als je dan denkt dat jet er bent, mag je al aan de Leberg beginnen. Vooral in de eerste bochten doet die pijn.
Na de Leberg, wacht de Berendries. Nog zo een lastige klim, maar hier beginnen de kilometers al door te wegen.
Dan ben je al op het grondgebied van de 1ste burger van het land, Dhr Decroo (wiens huis je ook passeert). Daar ligt de Valkenberg, die voor mij nieuw was. Die is op asfalt, ik denk 14% stijgen. Boven hadden we contact met de piloten van de VRT heli's. Die hebben ons daar in beeld gebracht. Die beelden werden in de vooravond uitgezonden. We hebben ons 10 seconden RVV roem.
Te Brakel ligt ook de "Johan Musseuw" straat, namelijk de Tenbossestraat. Wij hadden geen versnelling meer om zo aan te zetten. Dan weer de grote baan op richting Geraardsbergen. Helaas kom je daar weer een korte helling in tegen, die officieel niet als klim bestempeld word, maar die wel pijn doet. Dit pijnlijk moment word de Parikeberg genoemd.
En dan ben je op weg naar de Muur. Maar eerst mag je te Geraardsbergen de Denderstraat oprijden. Ik zou daar geen postbode willen zijn hoor. Amai, is dat een kuitenbijter. En dan kom je op de Muur terecht. Er stond daar zeven veel volk als op zondag. Het leuke is, dat de mensen je naar boven roepen. Dat deed best deugd.
Eenmaal je die klepper achter de rug hebt, is er maar eentje meer te doen. Maar .... het is een lange en op kasseien. De Bosberg. Ik denk dat het vooral tussen de 2 oren zit, maar die is o zo lastig.
Maar als je die voorbij bent, ligt de eindstreep slechts 14 Km verder. Blijkbaar kregen we weer vleugels, want we reden niet meer onder de 34Km/u. Op die manier sta je heel vlug te Ninove.
Ik heb weer afgezien, maar ook genoten van de stralende dag. Ook hadden we een heel toffe bende. We bleven gelukkig gespaard van pech en/of valpartijen.