i-mac.be
Ik, mijn Mac ... de wereld
Al maanden stond de datum voor een van onze jaarlijkse ritten op de kalender. dat we uitgerekend nu met een mini-hittegolf zouden te maken hebben, was niet te voorspellen. Goed, eind juni verwacht je mooi weer, maar dit was er misschien wel iets over. De gemiddelde temperatuur lag op ± 30°, met een piek van 35°!!!!!!
Maar niet getreurd, om 8u40 vertrokken we met zijn 10 (Gino, Peter, nog een Peter, Erwin, Geert, Kristof, Cedric, Martin en een vriend van hem, en ondergetekende) aan de op/afrit Oostkamp richting Zingem. We (of deed ik dat alleen) beslisten om aan de brug over de Schelde te starten. Dit na het forum van www.wielertoerist.be een paar keer te bezoeken, met de vraag waar we het beste zouden starten. Aan de brug van Zingem was het pijltje (*) goed te zien, dus ..... zouden we daar effectief van start gaan.
(*) die pijl zou later op de dag nog doen van zich spreken!!!
We dachten dat de eerste kilometers rustig aan zouden gaan. Mis!!! Na amper 6 Km mochten we al de Molenberg bestormen. Direct in het rood was hier de boodschap. Dat beloofde voor later.
De volgende kuitenbijter was de Berendries, die wij als RVV rijders natuurlijk al goed kennen. Voor onze Gino zal dat eventjes anders geweest zijn.
Na die twee opwarmers, alsof dat nodig zou zijn met dat weer, kwamen we te Brakel. Dat is de woonplaats van "Den Peet"
Daar mochten we even een lus rijden, met als uitsmijter, de Valkenberg. Die helling zal eeuwig in onze geheugens gegrift staan, we kregen er onze 10 seconden TV roem.
Na deze klim reden we weer naar Brakel, waar het eigenaardige fietsmonument staat. Aan de Top bronnen, mochten we een klimmetje doen, die officieel niet als een klim aanzien word. Dat "ding" heeft de naam Toefkapel.
Via St-Martens Lierde en Parike ging het dan naar het Franstalige landsgedeelte, namelijk Flobecq (Vloesberg). Daar mochten we kennis maken met de Fayte. Ongeveer 1,4 Km lang.
Nu kon, volgens de info op het forum van wielertoerist.be, het mooie gedeelte van de PvP beginnen. Eerst passeerden we Ellezelles. Dan kwam Frasnez-lez-Buissenal in het zicht. Daar kwam dan weer een helling. Die ging door het bos van dit dorp. Na ± 1,1 Km was dit varkentje ook gewassen.
En dan kwam een van de mooiste hellingen van deze rit. Eigenlijk een aaneenschakeling van verschillende heuvels, die samen 4,0 Km fiets plezier gaven.
Het werd de hoogste tijd om een terrasje op te zoeken. We waren ongeveer halfweg, en dus moest er bijgetankt worden. Te Saint-Saveur vonden we restaurant, waar ze ons wilden bedienen. En smaken dat dat doet. man man man.
Na ongeveer 1 uur (!) genieten, was het weer tijd om onze rit verder te zetten. Na een klim volgt meestal een afdaling, en dit was hier (gelukkig) niet anders. Aan de windmolen van " Le Cat Sauvage" kregen we zicht op de volgende helling, D'Hoppe. 1,5 Km lang, met een leuke klim in het bos.
We kwamen na deze "bult" weer in Vlaanderenland terecht. Schorisse is ons bekend. Daar hebben ze de Foreest en de Steenberg. We moeste alleen de laatste beklimmen. Helaas sloeg het noodlot toe. Peter M. merkte een bocht te laat op, en ging vol in de remmen. Getuige deze foto, een serieus remspoor als je het mij vraagt!!!!
Na Peter goed te verzorgen, zijn fiets in orde te maken, en hem al beginnen "duvelen", konden we richting Steenberg rijden. Nu pas voelden we de warmte branden als een oven. Maar goed, niet getreurd, het einde kwam in zicht. Volgens de site van de PvP Classic moesten we nu de Varent op, maar in plaats hiervan mochten we via de Frunte naar de Boigneberg. Als afsluiter is dat eentje die kan tellen.
Langs de brouwerij van Roman, reden we naar Mater. Waren we blij dat we de bekende en vooral berucht kasseistrook niet op moesten. Een ware marteling voor de fietser en zijn stalen ros. Langs de Kattenberg
daalden we af naar Ename. Daar dit een afdaling betrof, vlogen alle registers nog eens open. Ik haalde de kaap van de 60 Km/u. Lekker gevoel geeft dat.
Te Ename namen we de baan naar Aalst, om in Nederzwalm naar onze startplaats te rijden. Daar hebben we eerst nog wat nagenoten van deze toch wel heel mooie rit. Na een natje en een droogje konden we deze warme fietsdag afsluiten op een aangename manier.