TT Torhout (Brandweer)
Collega Danny was ons al een tijdje aan het warm maken voor “zijn” toertocht. Danny is lid van de Torhoutse brandweer, en de spuitgasten organiseren ook een toertocht. Daar ze zelf heel graag een ritje maken op hun dikke banden fiets, is het bijna vanzelfsprekend dat ze er voor zorgen dat we een rit krijgen waar elke biker duimen en vingers bij aflikt.
We hadden met de bende van het werk afgesproken aan de brug over de autostrade ter hoogte van Tudor. Peter stond al te wachten toen ik arriveerde. Niet veel later kwamen de anderen ook toe (Geert, Stijn, Kristof). En alsof er eentje door een bij werd gestoken, schoot (en dat mag je bijna letterlijk nemen) de groep op gang. Wie waarom zo vlug naar Torhout wou, weet ik niet. Feit is dat het niet Peter was. Hij spaarde zijn adem voor de tocht zelf.
Te Torhout was er geen Danny te zien. We betaalden onze bijdrage, en gingen op weg. Na amper één kilometer stonden we al stil. Stijn deed iets waardoor hij de struiken in vloog. Het hoeft niet gezegd, de sfeer zat er direct in. De volgende passage moet in een TT zitten die in de sparrestede wordt gereden. Het Warandepark. Bij de vorige TT van Aartrijke was dit een zware klus door het vele slijk. Maar nu verliep alles probleemloos. De rit ging zo verder langs het veld van Rock Torhout naar de oude spoorwegbedding.
Wat verder volgde een rondje rond het kasteel van Wijnendale, waar vaderlandse geschiedenis werd geschreven. Toen ik er binnen reed, kwamen de anderen er net buiten. Ik had dus als een ruime achterstand. Geen nood, dan rij ik mijn eigen tempo. En ik wist toen al dat ik er wel zou “oprapen”. Doorheen de bossen van Wijnendale zette ik een tandje bij, en vloog al een pal deelnemers voorbij. Maar het zou tot aan de bevoorrading duren vooraleer ik ze zou weerzien. Ja, de “Rode Brigade” vlamt aardig door.
Ik probeerde mijn wagentje aan de anderen te hangen, maar de snelheid waarmee ze optrokken, was me te hoog. Ik voelde mijn benen nog een beetje van de dag ervoor. Ik reed toen een rit met de koersfiets (115 km). Maar geen excuus, gewoon verder stampen. Via diverse off-road stukken reden we verder haar Ichtegem. Daar mochten we naar de lookhuisstraat. Deze kasseistrook gaat vanuit het dorp mooi omhoog. Wij moesten eerst door een loodzwaar veld, om zo het laatste stukje te klimmen. Ik haalde er Kristof in, die op dat moment de klop van de hamer kreeg.
In Wijnendale dorp mochten we een 2de keer proven van de hoorn des overvloeds. Vandaar was het van strook naar strook, tot Torhout weer in zicht kwam. De laatste strook was langs de spoorweg. De sporthal ligt om de hoek, dus was het vlug het overtollige gewicht van de fiets spuiten. Ik ben direct naar huis gereden. Ik had beloofd omstreeks het middaguur thuis te zijn. En dat is me mooi gelukt.
Ik had 3u24 nodig voor de 77,9 km. Maar het voornaamste is dat ik weer een mooie TT mocht rijden.
Ollanda (rit met Yves)
Na een te lange periode ben ik vandaag nog eens samen met Yves gaan fietsen. Het weer was uitstekend, dus waren we bijna verplicht om een samen te gaan trainen. Veel woorden moet ik er niet aan vuil maken, want één beeld zegt dikwijls meer. En dat is nu niet anders.
Channel Zero – Ancienne Belgique
WOoooowwww, wat een vettig optreden van Belgisch beste Metal groep ooit. Het reünie concert van Channel Zero stond al meer dan 6 maand op de kalender, en vandaag was het dan zo ver. Nathan en ik reden met de trein naar de hoofdstad. Ik had geen zin in ellenlange files in het slechte weer. Bovendien zijn de parkings in de buurt van de AB peperduur. Ik geef mijn centen dan liever aan wat comfort.
We kwamen omstreeks 19u00 aan Brussel-Centraal, en vandaar is het nog 10 minuten stappen naar de zaal. Daar aangekomen was het nog relatief kalm. Bij het binnenkomen hebben we direct de nieuwe CD single gekocht. Na de 2 gratis pinten voor Nathan, konden we de zaal binnen gaan. En er stond amper volk vooraan, dis posteerden we ons aan de voorste mojo barriers.
Hunter mocht openen, maar het was niet direct mijn stijl. Ik hou nu eenmaal niet van grunten. Soms heb je zangers die het best goed kunnen,; en die ook nog verstaanbaar zijn. Bij de zanger van Hunter herkende ik de vele “fucks” en “fucking”. Voor de rest was het één groot vraagteken wat de kaalhoofdige brulboei uit zijn strot perste. En dan heb ik nog speciale oordoppen die het geluid filteren én de muziek stiller doorsluizen naar (mijn intussen al hard aangepakte) trommelvliezen.
En dan was het moment aangekomen dat Franky en zijn kompanen de gaskraan opendraaiden. De opener kon al tellen : “Black Fuel”. Ongetwijfeld samen met “Suck My Energy” de bekendste nummers van Belgisch Metal trots. De toon was gezet, de zaal ontplofte bijna. En wij stonden helemaal voorin. We werden bij vlagen als sardienen in een piepklein blikje geperst. En toen ze allemaal op dreef kwamen, verschenen de eerste crowdsurfers boven onze hoofden. Eén van die kerels mikte zijn bottines op mijn dakpan. Ik zag even sterretjes. Gelukkig kan ik nog wel wat incasseren.
Alle gekende (en ook een paar minder gekende) nummers passeerden de luidsprekers. Na dik anderhalf uur was het concert afgelopen. Ik kik nu al uit naar hun passage op Graspop. Hopelijk mogen ze op het hoofdpodium, want dat zijn meer dan waard.
Ik maakte een pak foto’s, en die kan je hier vinden bij de foto’s op mijn website. Ik maakt ook een filmpje. Het staat op Youtube.
iMac 24″
Op Kapaza stond een mooie iMac in de aanbieding. Dit voor €850. Een email’s verder was dat €100 minder. We hadden een deal. Gisterenavond ben ik dan naar Deinze gereden om de iMac op te halen.
Man, man, man, wat is dat scherm mooi en vooral groot. Dat wordt wennen, als je weet dat ik nu nog werk op een MacBook met een 13″ scherm.
AZ Rit week 4
Dinsdag … dis trainen ….
De wekelijkse rit reden we in de vrieskou. -2° wees de temperatuur aan toen we vertrokken aan het AZ. Bovendien stond er een koude noord-oostenwind. Gelukkig konden we eerst “genieten” van wind mee. We begonnen aan de trip met een goeie 10 man. Amper 5 kilometer verder was de groep aangedikt tot ±15 man. We mogen dus concluderen dat de rit op dinsdag succes kent. Op een bepaald moment kruisten we een groep gepensioneerden, waarvan er één luidop vroeg of wij niet moesten werken. De man moest eens weten dat de meesten van ons al een dagtaak achter de rug hadden.
Ik reed mee tot in Hertsberge. Vandaar was het toch nog een pittige rit, daar de wind niet in mijn voordeel blies. Maar ik bleef mooi rond de 30 km/u.
Hollywood Brugge … lekker ontbijten
De laatste jaren rijzen de ontbijt restaurantjes in en rond Brugge uit de grond alsof het niets is. En elk van hen doet zijn uiterste best om de hongerige klant op zijn wenken te bedienen. Nu kregen we onlangs een tip, en dus wou ik wel eens gaan proeven. Wel … ik heb genoten van dit riante ontbijt.
In het Hollywood pension/restaurant te Brugge op ‘t Zand kan je genieten van diverse soorten ontbijt. En van één kwam het water me al in de mond. Een stevig lekker Engels ontbijt. Deze morgen heb ik mogen proeven (lees : Genieten!!!) van dit zalige ochtendmenu.
Wat kreeg ik allemaal voorgeschoteld :
- Vers fruitsap
- Koffie (kannetje voor 3 tassen)
- 3 koeken naar keuze (o.a. croissant)
- Engels ontbijt (2 spiegeleieren, spek, 2 worstjes, boontjes in tomatensaus, sla en een tomaatje).
- Kaas, hesp, confituur of choco als garnituur.
Kortom, de hoorn des overvloeds op je ontbijttafel. Mochten men nu nog een warme tomaat bij doen, dan was het een authentiek Engels ontbijt. Maar ik ga niet zeuren over dit piepkleine detail. Ik heb een ontbijt binnen waarmee je de rest van de dag weg mee kan. En … ik kom er zeker terug, want je eet er voor een meer dan economische prijs.
Pension – Bistro HOLLYWOOD is gelegen op ’t Zand 24, in hartje centrum Brugge, aan de voet van het concertgebouw.
AZ Rit Week 2
Ik had het al eerder over goede intenties. Maar soms is het niet zo eenvoudig als een mens zou willen. Ik had al diverse TT’s op de kalender aangeduid die ik heel graag eens wou doen. Onder andere Snellegem en Zeebrugge. Maar het gure winterweer deed me afzien van deze ritten. Ik had geen goesting om ergens te vallen, met alle kwalijke gevolgen die daarbij komen.
Maar je kan natuurlijk niet eeuwig blijven teren op de training in de fitness. En dus had ik voorgenomen om vandaag meet gaan met de bende van het AZ. Al deden die verfoeide witten vlokjes mij weer twijfelen. Maar iets na 13u30 stond ik toch klaar, samen met 8 anderen om de gebruikelijke rit te fietsen. De regels zijn eenvoudig. De snelheid ligt rond de 30 km/u, ongeacht wind in het voordeel of in het nadeel.
En er wordt steevast gewacht op iedereen. Dus als er iemand de beruchte klop van de hamer in ontvangst neemt, wordt de snelheid aangepast aan deze deelnemer. Dit alles onder het motto “samen uit, samen thuis”.
De eerste 20 km hadden we de wind met ons mee. Vandaar dat mijn kopwerk niet zo bijster zwaar was. Maar eenmaal we aan het “Gistels kassietje“ richting binnenland opdraaiden, wisten we hoe laat het was. Maar dan komt de ploeggeest kijken, en wordt van tijd tot tijd vooraan afgelost. Op die manier is het voor iedereen leuk om mee te zijn.
Normaal gezien was het de bedoeling om te Hertsberge naar Oostkamp af te draaien, maar Matthias opteerde om verder te fietsen naar St-Joris. En gans de bende volgde zonder morren. Eenmaal we langs het kanaal kwamen, werd de ketting wat verlegt, en ging de snelheid met een rik omhoog. We draaiden vlot de 37 km/u, maar ook nu weer stond de wind in het voordeel.
Na ± 80 km kwamen we aan de ”Steenbrugse wandeling“, ofte de Baron Ruzettelaan. Daar ging de groep uiteen, en bleef een kleine groep verder fietsen naar de oorspronkelijke startplaats. Aan het Az pikte ik vlug mijn spulletjes op, en fietste naar huis. Bij mijn thuiskomst stonden er bijna 93 km op de Garmin.
Ik had een goed gevoel vandaag. Om in het vakjargon te blijven, ik had ”goede benen“ 
En wat meer is, de laatste 0 is van mijn tabellen. Ik had de voorbije dagen al behoorlijk wat gefietst in de Fyzix fitness, ik had al een korte rit met de MTB gemaakt, en een goeie 30 km bijeen gelopen. maar met de koersfiets bleef ik wat op mijn honger zitten. Maar daar is nu korte metten mee gemaakt. Het begin van een hopelijk mooie en lang seizoen.
www.i-mac.be
Een nieuw jaar, een nieuw jasje voor mijn website…
Na wat zoeken vond ik een gepast Rapidweaver thema waarmee ik mijn website kon aanpassen. Nu is aanpassen niet zo simpel als het lijkt. Bepaalde zaken moesten herzien worden, en daar kruipt veel tijd in. Maar stukje bij beetje kwam alles in zijn plooi. Dagen aan eens tuk was het zoeken naar de kleine zaken die nog verleerd waren, tot het gewenste resultaat er kwam.
En vandaag kan ik zeggen dat mijn vernieuwde website voor 95% klaar is. Alleen de zoekfunctie lijkt nog wat mank te lopen. Maar dat komt omdat de site geïndexeerd is bij Google, en de oude website er nog in het cache geheugen zit. eenmaal Google weer eens langs komt, komt ook dat in orde. Wel is het zo dat de zoekfunctie in mijn blog, die nu op de hoofdpagina staat, wel werkt.
Ik heb bepaalde zaken weg gelaten. O.a. links, humor en ja … ook Cercle moest er aan geloven. Het Rapidweaver staat nog in de steigers, maar ik wil nog eens goed nadenken wat ik er ga van maken.
Op sportief vlak gaat alles zijn gangetje. Maar door het aanhouden van de winter, rij ik voorlopig niet op de weg op het veld. Het ligt te gevaarlijk, en ik heb geen goesting om in die omstandigheden een smak te maken. Daarom beperk ik me tot lopen en de fitness. Daar kom ik al een eindje mee weg.
Mocht je nog fouten zien, laat het me dan weten. Ik pas deze asap aan.
Groeten
Hans
2010
Langs deze weg wil ik de bezoekers van mijn website een voorspoedig en vooral gezond nieuwjaar toewensen. En tevens kijk ik nog even terug op het voorbije jaar.
Op persoonlijk vlak mocht ik niet klagen in 2009. En dat mag van mij dit en de volgende jaren zo blijven. Al besef ik dat dit een utopie is. Op sportief vlak was 2009 een topjaar. Ik geef even de cijfers weer :
MTB : 475 km
Koersfiets : 6297 km (waarvan een paar reizen naar de Vogezen en diverse ritten van 120 km of meer.)
Lopen : 413 km.
Woon/werkverkeer : Dagelijks 15 km, wat neerkomt op ±3000 km.
Varia : Ik fiets zeker nog eens 3000 à 4000 km bijeen.
Ik zal me nog land de vele ritten herinneren, alsook de 2 reizen naar de Vogezen. Dit blijven wat fietsen betreft topdagen. Maar ook die ene triatlon, al was het maar 1/8ste, is iets wat ik me nog een tijdje zal herinneren. Ook wat lopen aangaat, verloopt alles steeds beter.
In 2010 ga ik uiteraard weer veel sporten. Ik hoop dat de trip naar de Alpen een hoogvlieger zal worden. Ik ga er in ieder geval veel voor doen. Ik wil en zal alle bergen overwinnen!!! Dat ik zal afzien, dat is een feit. Maar je krijgt niets zomaar. Het spreekt voor zich dat ik er een uitgebreid verslag van maak en hier zal publiceren.
O ja, ik liep vandaag mijn eerste 8 kilometers van het jaar. Een mens moet niet alleen goede voornemens hebben, je moet ze ook waarmaken.
Groeten
Hans
Klara en nog wat
Ik koop niet bijster veel CD’s meer, aangezien de muziek keuze op de radio en vooral het internet gigantisch is. Voor elke gemoedstoestand is er wel ergens een radiostation waar je naartoe kan luisteren. Maar vandaag haalde ik eerder onverwacht 2 CD dozen in huis. Ik had een bespreking gelezen in de Knack. En daar werd de Klara top 75 aangeprezen. Daar mijn klassieke collectie maar povertjes is, was dit een uitgelezen kans om die wat te vergroten. Ik kocht beide dozen. Blijkbaar mag ik me hierbij gelukkig prijzen, want de Klara top 75 van 2008 is overal uitverkocht.
Ik heb de eerste CD’s al geïmporteerd in iTunes, en terwijl ik dit typ kan ik genieten van ’s werelds bekendste klassieke stukken. Het is eens wat anders dan de dagelijkse portie Metal of Rock
